Wie is Ronald (Een forens)?
Die forens is Ronald Schilp. Een man van bouwjaar 1963. Een man die sinds september 2005 op maandag tot en met vrijdag ‘s-morgens rond vijf voor half acht klaar staat op station Almere Muziekwijk om de trein van 07.27 uur te pakken en rond acht uur op zijn werk hoopt te zijn in Amsterdam Zuid. De man die dan aan het begin van de avond, als een middagzitting niet uitloopt, rond vijf voor vijf weer op station Amsterdam Zuid klaart staat om de trein van 17.04 uur terug te nemen naar Almere.
Ook een man die tot september 2003 bijna nooit met de trein heeft gereisd. Maar na naar Breda verhuisd te zijn en te blijven werken in Amsterdam, een echte treinreizigers werd.
De man die destijds om kwart over zes ‘s-morgens de deur uit ging, vanuit Breda de trein pakte naar Amsterdam en ‘s-avonds om kwart over zeven weer thuis was. Tenminste als alles goed ging.
Op 24 december 2004 verliet hij zijn werk om 15.00 uur om in Breda met vrouw en kinderen Kerstavond te gaan vieren.
Omdat een persoon het nodig vond om vanaf dat jaar geen Kerstmis meer te vieren en er voor koos dat standpunt duidelijk te maken op het spoor voor een aanstormende trein, strandde hij, en velen met hem, in Delft. Gevolg was dat hij die avond rond acht uur thuis was, nadat zijn vrouw hem vanuit Breda met de auto uit Delft had opgehaald.
Dat was de bekende druppel en een verhuizing stond in het verschiet.
Waarom een weblog?
In de tijd van het reizen tussen Breda en Amsterdam maakte ik het nodige mee en heeft het reizen mij veel verlofuren en verlofdagen gekost, simpelweg omdat het soms niet lukte om in Amsterdam te komen.
In die periode ben ik daarom een weblog gaan bijhouden op, in eerste instantie, web-log.nl. Op dat blog hield ik mijn belevenissen bij van zijn treinreizen tussen Breda en Amsterdam Zuid. Ook plaatste ik toen al nieuws van, over en door de NS op zijn blog.
Na de verhuizing ben ik mijn persoonlijke belevenissen en ervaringen blijven bijhouden, net zoals het nieuws van, over en door de NS.
Een speciale categorie op de blog vind ik de categorie Treinsuïcides, een probleem waar vele treinreizigers, personeel van de NS en hulpverleners mee te maken krijgen. Door hier aandacht aan te besteden hoop ik dat mensen met suïcideplannen van gedachte veranderen en hulp zoeken.
Ik heb niet de illusie dat ik duizenden bezoekers per maand trek, heb geen behoefte aan sponsoring of reclame op de blog, maak geen gebruik van technische NS termen of terminologie, maar blog puur voor het plezier.
Ook omdat op het korte traject tussen Almere Muziekwijk en Amsterdam Zuid het nodige te beleven valt, als je er maar oog voor hebt.
Dat kunnen grappige voorvallen zijn, een “goed” gesprek tussen twee reizigers, een telefoongesprek waar de hele coupe van mee kan genieten, treinpersoneel met humor of ochtend- of avondhumeur, en ga zo maar door.
Meestal maak ik daar eerst via Twitter een melding van die dan ‘s avonds op de blog verder uitgewerkt te lezen valt.
Soms plaats ik, als gastblogger, een blog op treinreiziger.nl.
En even voor alle duidelijkheid: Ik ben geen reizigersbelangenorganisatie, alhoewel ik wel deel uitmaak van de redactie van de Maatschappij Voor Beter OV, of een consumentenplatform, ik ben alleen maar een (kritische) bloggende forens.
Recente reacties